சத்தீஸ்கர் மாநிலம், ராய்ப்பூருக்கு அருகிலுள்ள ஒரு சிறிய குடியிருப்புப் பகுதி. அங்கு வசித்து வந்தார் ராஜேஷ் மற்றும் அவரது மனைவி ப்ரியா. திருமணமாகி ஏழு ஆண்டுகள் ஆகியும் குழந்தை பாக்கியம் இல்லாததால், ப்ரியாவை மருத்துவர்கள் முழுமையான ஓய்வில் இருக்கச் சொல்லியிருந்தனர். அதனால் வீட்டு வேலைகளைச் செய்யும் பொறுப்பை ஏற்று ஒரு வேலைக்காரி வந்தாள் – பெயர் சுனிதா.
ராஜேஷ் ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் நல்ல பதவியில் பணியாற்றுபவர். மனைவியின் உடல்நலனுக்காக எல்லா வசதிகளையும் செய்து கொடுத்தார். வேலைக்கு சென்றுவிட்டு வீட்டில் ப்ரியாவும் சுனிதாவும் தனிமையில் இருப்பார்கள்.

முதலில் எல்லாம் சரியாகவே இருந்தது. ஆனால் நாளடைவில் ப்ரியாவின் நடத்தையில் ஏதோ மாற்றம் இருப்பதை ராஜேஷ் உணரத் தொடங்கினார். அவள் அதிகமாக சிரிப்பாள், அடிக்கடி தன்னைத் தனியே பூட்டிக்கொள்வாள், இரவில் தூக்கம் வருவதாகச் சொல்லி முன்கூட்டியே படுக்கைக்குச் செல்வாள்.
அதைவிட முக்கியமானது – இரவு உணவு உண்ட பிறகு ராஜேஷுக்கு ஏற்படும் கொடூரமான மயக்க உணர்வு. உணவு முடிந்த 20-30 நிமிடங்களில் கண்கள் மூடி, உடல் தளர்ந்து, அன்றைய நாள் முழுவதும் தூங்கிவிடுவார். ஆனால் அதே உணவு வகைகளை மதியம் ஆபீஸ் கேண்டீனில் சாப்பிடும்போது இப்படி எதுவும் நடப்பதில்லை.
“ஏதோ தவறு இருக்கிறது” என்ற சந்தேகம் அவரை வாட்டத் தொடங்கியது.
ஒருநாள் ரகசியமாக சமையலறையில் ஒரு பொம்மை வடிவிலான உயர்தர சிசிடிவி கேமராவை நிறுவினார். மனைவியிடமும், வேலைக்காரியிடமும் எதுவும் சொல்லவில்லை. அவர் மனதில் இருந்த சந்தேகம் அவரை அப்படிச் செய்யத் தூண்டியது.
முதல் நாள் இரவு காட்சிகளைப் பார்த்தபோது ராஜேஷின் உலகமே தலைகீழாக மாறியது.
சமையலறையில் சுனிதா காய்கறி நறுக்கிக் கொண்டிருந்தாள். பின்னால் வந்த ப்ரியா அவளை இறுகக் கட்டிப்பிடித்தாள். மெதுவாகக் கழுத்தில் முத்தமிட்டாள். சுனிதாவும் எதிர்ப்பு இல்லாமல் திரும்பி பதிலளித்தாள். இருவரும் ஒரு கணவன்-மனைவி போல நெருக்கமாக இருந்தனர்.
சில நாட்களுக்குப் பிறகு பதிவான காட்சி இன்னும் கொடூரமானது. சமையல் நடந்து கொண்டிருக்கும் போதே இருவரும் ஆடைகளைக் கழற்றி, சமையலறை மேடையிலேயே ஓரினச்சேர்க்கையில் ஈடுபட்டனர்.
அதுவும் போதாதென்று, இரவு உணவு தயாராகும் போது ப்ரியா ஒரு சிறிய மாத்திரையை உணவில் கலந்து கொடுக்கும் காட்சியும் பதிவாகியிருந்தது. அந்த மயக்க மாத்திரைதான் ராஜேஷை தினமும் முடக்கி வைத்திருந்தது என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது.
அடுத்த நாளே ராஜேஷ் காவல் நிலையத்தில் சுனிதா மீது புகார் அளித்தார். ஆனால் விசாரணையின்போது திருப்பம் ஏற்பட்டது.
சுனிதா கொடுத்த வாக்குமூலம் அதிர்ச்சியளிப்பதாக இருந்தது.
“ப்ரியா மேடம் தான் என்னிடம் இதையெல்லாம் சொன்னாள். அவர் வீட்டுக்கு வந்ததும் ரொம்ப கேள்வி கேட்டு, உடலுறவு கோரி, சில சமயங்களில் வலுக்கட்டாயமாக நடந்து கொள்வார் என்று அவர் பயந்தார். அதனால்தான் அவரை உறங்க வைக்க மாத்திரை கொடுத்தோம். நான் ஒருபோதும் தனியாக இதைத் திட்டமிடவில்லை. எல்லாம் ப்ரியா மேடம்தான் யோசனை சொன்னார்.”
இந்த வாக்குமூலத்தின் அடிப்படையில் காவல்துறையினர் ப்ரியாவையும் கைது செய்தனர். இருவரும் பெண்கள் பிரிவு சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர்.
ராஜேஷ் மனம் உடைந்து போனார். தனது மனைவியின் மீது விவாகரத்து கோரி கோர்ட்டில் மனு தாக்கல் செய்தார். உணர்ச்சிகளை அடக்க முடியாமல் பல நாட்கள் அழுதார்.
அந்த வீடு, ஒரு காலத்தில் மகிழ்ச்சியின் சின்னமாக இருந்தது. இன்றோ வெறும் ஞாபகங்களும், உடைந்த நம்பிக்கையும், கசப்பான உண்மையும் மட்டுமே மிச்சமிருந்தது.
சத்தீஸ்கரின் இந்தச் சிறிய குடியிருப்பில், ஒரு கணவனின் சந்தேகம் அவனது திருமண வாழ்க்கையை முழுமையாகத் தகர்த்தது. சில உண்மைகள் வெளியில் தெரியாமல் இருப்பதே நல்லது என்று சிலர் சொல்வார்கள். ஆனால் சில உண்மைகள் மறைந்திருந்தால், அவை இன்னும் கொடூரமாக வெடிக்கும் என்பதை ராஜேஷ் வாழ்நாள் முழுவதும் மறக்க முடியாத வகையில் உணர்ந்தார்.
Summary : In Chhattisgarh, a husband grew suspicious of his wife’s changed behaviour and installed a hidden camera in the kitchen. The footage revealed an inappropriate relationship between his wife and the domestic help, including the use of sleep-inducing medication in his food. Police arrested both women based on the maid’s statement. The husband filed for divorce.

