ராஞ்சி மாவட்டத்தின் ஒரு அமைதியான தெருவில், வாடகை வீடு ஒன்றில் சுனிதா தேவி தன் ஒரே மகன் விகாஷ் குமாருடன் வாழ்ந்து வந்தார். கணவர் இறந்து பல ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன.
அந்த இழப்பின் சுமை அவரைத் தனிமையில் தள்ளிவிட்டாலும், மகன் மீதான பாசம் அந்த வீட்டை இன்னும் பிடித்து வைத்திருந்தது. வாடகை வருமானம் போதியதாக இருந்ததால், பணப் பற்றாக்குறை இல்லை. ஆனால் இரவுகளில் வீட்டின் அமைதி அவரை அதிகம் சோதித்தது.

விகாஷ் இளைஞன். நண்பர்களுடன் நேரத்தைச் செலவிடுவதில் ஆர்வம் கொண்டவன். ஒருநாள் மாலை வீட்டுக்கு வந்து, “அம்மா, நண்பர்களுடன் நேதர்ஹாட் போகிறோம். இரண்டு நாள் தான்,” என்றான். பொதுவாக இதுபோன்ற கோரிக்கைக்கு சுனிதா மறுப்புச் சொல்வார். ஆனால் அன்று அவர் வேறுவிதமாகப் பேசினார்.
“நானும் வருகிறேன். வீட்டில் தனியாக இருக்க விரும்பவில்லை.”
விகாஷ் சிறிது நேரம் தயங்கினான். தாயை நண்பர்கள் முன் அழைத்துச் செல்வது சங்கடமாக இருந்தது. ஆனால் தாயின் கண்களில் இருந்த தனிமையைப் பார்த்ததும் எதிர்க்க முடியவில்லை. அடுத்த நாள் காலை, விகாஷ், அவனது நண்பர்கள், சுனிதா தேவி ஆகியோர் நேதர்ஹாட்டை நோக்கிப் புறப்பட்டனர்.
அந்தக் குழுவில் ராஜேஷ் மஹதோவும் இருந்தான். பேச்சில் சுலபமாகப் பழகும் இளைஞன். சுனிதாவிடம் மரியாதையுடன் பேசினான். அந்த மரியாதை பின்னர் நெருக்கமாக மாறியது.
மலைக்காற்று, மாலை நேர நடை, கூட்டாக அமர்ந்து பேசிய உரையாடல்கள் — அந்த இரண்டு நாட்களில் சுனிதா தேவி நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு சிரித்தாராகத் தெரிந்தார். ராஜேஷ் அவருக்குத் தேநீர் கொண்டு வந்தான். பாதை தெரியாத இடங்களில் கை கொடுத்து நடத்தினான். விகாஷ் அப்போது அதைப் பெரிதாக எண்ணவில்லை. தாய் தனிமையில் இருப்பதை அறிந்தவன், ஒரு நண்பன் மரியாதையாக நடந்துகொள்வதை சாதாரணமாகப் பார்த்தான்.
சுற்றுலா முடிந்து ராஞ்சி திரும்பிய பிறகும் அந்தத் தொடர்பு முறியவில்லை. தொலைபேசி அழைப்புகள் தொடர்ந்தன. சில மாலைகளில் சுனிதா வெளியே செல்வார். “ஒரு தோழி வீட்டுக்குப் போகிறேன்,” என்று சொல்வார். விகாஷ் வேலையிலும் நண்பர் வட்டாரத்திலும் மும்முரமாக இருந்ததால் முதல் இரண்டு மாதங்கள் சந்தேகம் வரவில்லை.
மூன்றாவது மாதத்தில் நண்பர் வட்டாரத்தில் ஒரு பேச்சு எழுந்தது. யாரோ ஒருவர் தொலைபேசியில் ஒரு புகைப்படத்தைக் காட்டினார்கள். அதில் சுனிதாவும் ராஜேஷும் ஒன்றாக இருந்தனர். சிரிப்புடன் எடுக்கப்பட்ட படம். விகாஷ் முதலில் நம்பவில்லை.
பின்னர் இன்னொரு காணொலி வந்தது. அது அவனை உள்ளுக்குள் உடைத்தது. தாய் என்ற உருவம் அவன் மனதில் ஆடிப்போனது. நண்பர்கள் முன் தலைகுனிய வேண்டிய நிலை அவனை வெட்கத்திலும் கோபத்திலும் தள்ளிவிட்டது.
அன்று இரவு விகாஷ் ராஜேஷைச் சந்தித்தான்.
“என் தாய். நீ என்ன செய்கிறாய் என்று தெரியும்.”
ராஜேஷ் முதலில் மறுத்தான். உன்னுடைய வீட்டில் இதை பத்தி சொல்லப்போறேன் என விகாஷ் சீறினான். இதை கேட்டதும் ராஜேஷின் குரல் மாறியது.
“நான் ஒன்னும் உன் அம்மாவை அழைக்கவில்லை. அவங்க தான் கூப்ட்டாங்க. உன் தாயை நீயே பார்த்துக்கோ. வேண்டாம் என்றால் விடு. அதை விட்டுட்டு என் வீட்டுல சொல்லிடுவேன்ன்னு மிரட்டுற வேலையெல்லாம் வேண்டாம்” என ராஜேஷ் எகிறினான்.
அந்த வார்த்தைகள் விகாஷை மேலும் சினமடையச் செய்தன. அவன் வீட்டுக்குத் திரும்பினான். சுனிதா சமையலறைக்கு அருகில் நின்றிருந்தார். விகாஷ் கதவை மூடினான்.
“நீ ராஜேஷ் கூட என்ன பண்ணன்னு எனக்கு தெரியும். நண்பர்கள் எல்லாம் பார்த்துச் சிரிக்கிறார்கள். என்னால் தலைநிமிர்ந்து நடக்க முடியவில்லை.”
சுனிதா முதலில் மறுத்தார். பிறகு அமைதியானார். விளக்கம் சொல்ல முயன்றார். ஆனால் விகாஷின் கோபம் அப்போது கேட்கும் நிலையில் இல்லை. வாக்குவாதம் உரத்த குரலாக மாறியது. அறைக்குள் பொருட்கள் சிதறின. அந்தத் தாக்குதலில் சுனிதா மயங்கித் தரையில் விழுந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து அவர் உயிரிழந்தார்.
விகாஷ் அப்போதுதான் தன் கைகளைப் பார்த்தான். அறை அமைதியாகிவிட்டிருந்தது. அவன் சில நிமிடங்கள் அங்கேயே நின்றான். பிறகு தொலைபேசியை எடுத்தான். குரல் நடுங்கியது.
“என் தாயை யாரோ தாக்கிவிட்டார்கள். சீக்கிரம் வாங்க.”
காவல்துறையினர் விரைவில் வந்தனர். வீட்டின் நிலை, சுனிதாவின் நிலை, விகாஷின் உடை மற்றும் கைகள் ஆகியவற்றைப் பார்த்ததும் அவர்கள் சந்தேகம் கொண்டனர். அருகிலுள்ள சிசிடிவி காட்சிகள் சோதிக்கப்பட்டன.
அந்த நேரத்தில் வீட்டுக்குள் வெளியாள் யாரும் நுழையவில்லை. தாக்குதல் நடந்த நேரத்தில் விகாஷ் மட்டுமே வீட்டில் இருந்தார். அவர் காவல்துறைக்கு அழைத்தது அதற்குப் பிறகுதான்.
விசாரணையில் நான்கு மாத நிகழ்வுகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக வெளிவந்தன. நேதர்ஹாட் பயணம், தொடர்ந்த சந்திப்புகள், நண்பர் வட்டாரத்தில் பரவிய படங்கள், ராஜேஷுடனான மோதல், அன்று இரவு நடந்த வாக்குவாதம். ராஜேஷ் மஹதோவும் விசாரணைக்கு அழைக்கப்பட்டார். விகாஷ் கைது செய்யப்பட்டு நீதிமன்றத்தில் ஆஜர்படுத்தப்பட்டார்.
அந்த வீட்டின் வாசலில் அன்று இரவு கூடிய அண்டை வீட்டார் யாரும் சொற்களைக் கண்டுபிடிக்கவில்லை. ஒரு தாய் தன் மகனைத் தனியாக வளர்த்த கதை, ஒரு சுற்றுலாவின் பிறகு முறிந்த கதை, ஒரு மகன் தன் தாயின் உருவை ஏற்க முடியாமல் உடைந்த கதை — இப்படித்தான் ராஞ்சியில் அந்த இரவு நினைவுக்கு வந்தது.
காவல்துறை வழக்குப் பதிவு செய்து விசாரணையைத் தொடர்ந்தது. சுனிதா தேவியின் உடல் பிரேதப் பரிசோதனைக்கு அனுப்பப்பட்டது. விகாஷ் காவல் காவலில் இருந்தான்.
ராஜேஷ் மஹதோவின் அறிக்கையும் பதிவு செய்யப்பட்டது. தெருவில் பேச்சு நின்றபாடில்லை. ஆனால் அந்த வீட்டின் உள்ளே அன்று இரவு எஞ்சியது வெறும் அமைதி மட்டுமே.
Summary : A Ranchi widow joined her son and his friends on a hill-station trip. Later she grew close to one friend for four months. When the son found out, a heated clash at home followed and she died. He alerted police, but footage and inquiry led to his arrest.