பெங்களூருவின் பரபரப்பான தெருக்களில், ஒரு சாதாரண கேப் டிரைவராக வாழ்ந்து வந்தார் லோஹிதாஷ்வா. துமகூரு மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த அவர், வாழ்க்கையின் கடினங்களைத் தாங்கி, தினமும் ஸ்டியரிங்கைப் பிடித்தபடி நகரத்தைச் சுற்றி வந்தார். அவருக்கு வாழ்க்கை ஒரு நீண்ட பயணம் போலத்தான் தெரிந்தது – திருப்பங்கள் நிறைந்தது, ஆனால் இலக்கு தெரியாதது.
ஒரு நாள், அவரது வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய பயணி ஏறினார். அவள் பெயர் ரேகா. ஹாசன் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த அவள், தவறேகெரேயில் உள்ள ஒரு கால் சென்டரில் வேலை செய்து வந்தாள்.
முதல் திருமணம் முறிந்து, இரண்டு மகள்களுடன் தனியாக வாழ்ந்து வந்த ரேகா, வாழ்க்கையின் காயங்களை மறைத்து சிரித்துக்கொண்டிருந்தாள். லோஹிதாஷ்வாவுக்கு அவளிடம் வேலை வாங்கிக் கொடுத்தது ரேகாதான். அந்த உதவி ஒரு நன்றியில் தொடங்கி, புரிதலாகவும், பின்னர் காதலாகவும் மாறியது.
மூன்று மாதங்களுக்கு முன்பு, ஒரு சிறிய கோயிலில் ரகசியமாகத் திருமணம் செய்துகொண்டார்கள். இருவருக்கும் இது இரண்டாவது திருமணம். ரேகாவின் மூத்த மகள், 12 வயது சிறுமி, அவர்களுடன் வசித்தாள். இளையவள் பாட்டி வீட்டில் இருந்தாள். ஆரம்பத்தில் எல்லாம் இனிமையாகத்தான் இருந்தது. ஆனால் காலம் செல்லச் செல்ல, சந்தேகத்தின் நிழல்கள் வீட்டுக்குள் நுழைந்தன.
லோஹிதாஷ்வா ரேகாவை அதிகமாக சந்தேகப்படத் தொடங்கினார். "வேறு யாராவது இருக்கிறார்களா?" என்ற கேள்வி அடிக்கடி எழுந்தது. சண்டைகள் தொடங்கின. வார்த்தைகள் காயப்படுத்தின. ரேகா சோர்ந்து போனாள். அவள் வேலையில் கவனம் செலுத்த முயன்றாள், மகளைப் பார்த்து சிரிக்க முயன்றாள். ஆனால் வீடு ஒரு போர்க்களமாக மாறியது.
2025 செப்டம்பர் 22, ஒரு சாதாரண காலை. வீட்டில் மீண்டும் சண்டை மூண்டது. ரேகா தாங்க முடியாமல், மூத்த மகளின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு வீட்டை விட்டு வெளியேறினாள். "போதும், இனி இங்கே இல்லை" என்று மனதில் சொல்லிக்கொண்டு, சுங்கடகட்டை பஸ் நிலையத்தை நோக்கி நடந்தாள். மகள் அமைதியாக அம்மாவைப் பின்தொடர்ந்தாள்.
லோஹிதாஷ்வா அவர்களைத் தொடர்ந்தார். கோபம் அவரது கண்களை மறைத்திருந்தது. பஸ் ஸ்டாண்டில் ரேகாவைப் பிடித்து வாக்குவாதம் தொடங்கினார். "ஏன் இப்படி செய்கிறாய்? யாருக்காக இப்படி?" என்று கத்தினார். ரேகா பதில் சொல்ல முயன்றாள், ஆனால் வார்த்தைகள் நின்றன.
திடீரென்று, லோஹிதாஷ்வா பாக்கெட்டில் இருந்த கத்தியை எடுத்தார். ஒரு கணம் எல்லாம் நின்றது போலிருந்தது. பின்னர், கோபத்தின் வேகத்தில் ரேகாவின் மார்பிலும், வயிற்றிலும் குத்தினார் – ஒரு முறை, இரண்டு முறை... பதினொரு முறை. ரேகா ரத்த வெள்ளத்தில் சரிந்தாள்.
அவள் மகள் அலறினாள். "அம்மா!" என்று கத்திக்கொண்டு தாயைத் தழுவ முயன்றாள். ஆனால் லோஹிதாஷ்வா கத்தியை உயர்த்தி மிரட்ட, சுற்றியிருந்தவர்கள் பின்வாங்கினார்கள். ரேகாவின் கண்கள் மெதுவாக மூடின. அவள் உயிர் பிரிந்தது.
லோஹிதாஷ்வா தப்பி ஓடினார். ஆனால் அந்த நாள் இரவே, குற்ற உணர்ச்சியாலோ, பயத்தாலோ காமாக்ஷிபாள்யா போலீஸ் ஸ்டேஷனில் தானாக வந்து சரணடைந்தார். "நான் தான் செய்தேன்" என்று ஒப்புக்கொண்டார்.
சுங்கடகட்டை பஸ் நிலையத்தின் சிசிடிவி காட்சிகள் உலகத்துக்கு அந்தக் கொடூரத்தை காட்டின. ஒரு காதல் கதை இப்படி முடியுமா என்று நகரமே அதிர்ந்தது. ரேகாவின் மகள் இன்றும் அந்தக் காட்சியை மறக்க முடியாமல் தவிக்கிறாள்.
சந்தேகம் ஒரு நச்சு. அது காதலை அழித்து, உயிர்களைப் பறித்துவிடும் என்பதற்கு இந்தக் கதை ஒரு சோகமான சாட்சி.
Summary in english : In Bengaluru, on September 22, 2025, 43-year-old cab driver Lohitashwa fatally stabbed his wife Rekha (32) 11 times at Sunkadakatte bus stand in front of their 12-year-old daughter, following frequent disputes over suspicion of infidelity. The couple had secretly married three months earlier. Lohitashwa surrendered to police the same night.
