சென்னை, மார்ச் 25 : இரவு 11 மணி. வீட்டின் கதவு தட்டப்படும் ஒலி கேட்டு, உள்ளே இருந்த ராதா மனதுக்குள் புன்னகைத்தாள்.
“மகன் தான் வருவான்... போதை ஏறியிருப்பான்” என்று நினைத்து கதவை திறந்தாள். ஆனால் அங்கே நின்றிருந்தது அவள் கணவன் சுரேஷ். துபாயில் இருந்து திடீரென வந்த அவனது முகத்தில் கோபம், அதிர்ச்சி, வலி – எல்லாம் கலந்திருந்தது. ராதாவின் முகம் வெளிறியது.
உள்ளே ஓட முயன்றவளைப் பிடித்து உலுக்கினான் சுரேஷ். படுக்கையறையில் அரைகுறை உடையில் இரண்டு ஆண்கள் திகைத்து எழுந்தனர். ஒரு வினாடியில் அவர்கள் தெறித்து ஓடினர். அடுத்த நிமிடம் வீடு முழுக்க கைகலப்பு, அலறல், அழுகை...
அந்த அலறல் நின்றபோது, ராதா தரையில் மயங்கி விழுந்திருந்தாள். சுரேஷின் கை தானாகவே அவளை பலமாகத் தாக்கியிருந்தது.
அவள் உயிர் பிரிந்தது. கண்கள் சிவந்த சுரேஷ், நடுங்கும் கைகளுடன் நேராக போலீஸ் நிலையத்துக்குச் சென்று சரணடைந்தான். “என் மனைவியை நான் கொன்றுவிட்டேன்” என்று கண்ணீர் வடித்தபடி சொன்னான்.
ஆனால் இந்தக் கொடூர முடிவுக்கு பின்னால் இருந்த கதை இன்னும் கொடூரமானது.
கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக குவைத்தில் (பின்னர் துபாய்) லேப் டெக்னிசியனாக வேலை செய்து வந்த சுரேஷ், வீட்டுக் கடனை அடைக்க 63 லட்சம் ரூபாயை மனைவி ராதாவின் கணக்குக்கு அனுப்பினான்.
“கடனை அடைத்துவிட்டு, நம்முடைய வாழ்க்கையை சீராக்குவோம்” என்று கனவு கண்டான். ஆனால் ராதா? அசலை கட்டாமல், வட்டியை மட்டும் கட்டிக்கொண்டு, மீதி பணத்தை தன் காதலர்களுடன் உல்லாசமாக செலவழித்தாள்.
அவளுக்கு துணையாக இருந்தவர் அவர்களின் மகன். போதைக்கு அடிமையான அவன், “அம்மா என்ன செய்தாலும் எனக்கு பணம் கொடுத்தால் போதும்” என்று கண்மூடித்தனமாக இருந்தான்.
சுரேஷுக்கு முதல் அதிர்ச்சி தொலைபேசி அழைப்பில் வந்தது. தன்னுடன் மருத்துவமனையில் பணியாற்றிய தோழி உமா (தனியார் மருத்துவமனை செவிலியர்) அழைத்தாள்.
“சுரேஷ்... உங்க மனைவி ராதா கர்ப்ப பரிசோதனைக்கு வந்திருக்காங்க. வேற ஒருத்தரை கணவர் என்று அழைத்து வந்திருக்காங்க. ஆனால் உங்க ஆதார் கார்டை கொடுத்திருக்காங்க. அந்த ஆளிடம் பெயர் கேட்டபோது ‘நான் தான் சுரேஷ்’ன்னு சொல்றாரு... எனக்கு தலை சுத்துது” என்று உமா குரல் நடுங்கினால்.
அந்த அழைப்பு சுரேஷின் உலகத்தை தலைகீழாக புரட்டிப்போட்டது. அவன் உடனடியாக பக்கத்து வீட்டுக்காரர் வினோத்திடம் அவர்கள் வீட்டின் வாசலில் பொருத்தி வைத்திருந்த CCTV ரெக்கார்டிங்கை ரகசியமாக கேட்டான். ஒரு மாத காட்சிகள் அவன் முன் வந்தபோது... அதிர்ச்சியில் உடல் நடுங்கியது.
இரண்டு ஆண்கள் அடிக்கடி வீட்டுக்கு வருவது, ராதா அவர்களுடன் சிரித்துப் பேசுவது, அவர்களுடன் உல்லாசமாக இருப்பது – எல்லாம் பதிவாகியிருந்தது. அதைப் பார்த்து மகன் அமைதியாக இருந்ததையும் சுரேஷ் கண்டான். “அப்பா, அம்மா என்ன செய்தாலும் எனக்கு பணம் வேண்டும்” என்று அவன் மனம் சொல்லியிருக்கும்.
அன்று இரவு, எல்லா வலியையும் தாங்க முடியாமல் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் வீடு திரும்பினான் சுரேஷ். மீதி கதை நமக்குத் தெரியும்.
இப்போது சுரேஷ் சிறையில். பணமும் போனது. மனைவியும் போனாள். மகனின் எதிர்காலமும் இருண்டுவிட்டது. ஒரு காலத்தில் குடும்பத்துக்காக உயிரையே கொடுக்கத் தயாராக இருந்தவன், இன்று “கொலைகாரன்” என்ற பட்டத்துடன் சிறைச்சாலை சுவர்களைப் பார்த்தபடி அமர்ந்திருக்கிறான்.
“நான் உழைத்தது எல்லாம் அவர்களுக்காகத் தான்... ஆனால் அவர்கள் என்னை உயிரோடு கொன்றுவிட்டார்கள்” என்று போலீஸ் விசாரணையில் அழுதான் சுரேஷ்.
இது ஒரு தனி நபரின் கதை அல்ல. இது பல குடும்பங்களில் நடக்கும் துரோகத்தின், பொய் முகமூடியின், பணத்தின் மயக்கத்தின் சோகக் கதை. உழைப்பாளியின் கண்ணீர், துரோகியின் புன்னகை, குடும்பம் என்ற பெயரில் நடக்கும் வஞ்சகம் – இவை எல்லாம் ஒரு இரவில் உயிரைப் பறித்துவிட்டன.
சுரேஷின் கண்களில் இன்னும் அந்த இரவின் அதிர்ச்சி தெரிகிறது.“என் குடும்பத்துக்காக உயிரையே விட்டேன்... ஆனால் அவர்கள் என் உயிரையே எடுத்துவிட்டார்கள்” என்று அவன் மனம் அழுதுகொண்டிருக்கிறது.
குறிப்பு : இது உண்மை சம்பவத்தை அடிப்படையாக கொண்டு எழுதப்பட்ட கிரைம் கதை. பாதிக்கப்பட்டவர்களின் வலி கருதி பெயர்கள் மாற்றப்பட்டுள்ளன.
Summary in English : Suresh, working in Dubai, received a call from his former colleague about his wife Radha visiting a hospital with another man using his Aadhaar card. He checked CCTV footage from a neighbor and found two men frequently visiting his home with his son's awareness. He returned home suddenly at night. An argument with Radha turned physical, and she passed away. Suresh surrendered to police. He had sent 63 lakh rupees from abroad for family debts, but it was misused.
