முத்தேனஹள்ளி (கர்நாடகா): நடுராத்திரியில் முகம் வேர்த்தபடி, கண்களில் கண்ணீர் வழிய, ஒரு இளம்பெண் போலீஸ் ஸ்டேஷன் வாசலில் நின்றுகொண்டிருந்தாள்.
“சார்... என் கணவரும் என் சித்தியும் ஓடிப்போயிட்டாங்க. என் வாழ்க்கையே போச்சு சார்!” என்று குரல் தழுதழுத்தபடி கூறினாள். அந்த இளம்பெண் ஹேமா. வயது 22. திருமணமாகி வெறும் இரண்டே மாதங்கள் தான் ஆகியிருந்தன.

காவலர்கள் அவளை உள்ளே அழைத்துச் சென்று விவரம் கேட்டபோது, ஹேமா ஒவ்வொன்றாகச் சொல்லத் தொடங்கினாள். அது ஒரு குடும்பத்தின் மொத்த வாழ்க்கையையும் சின்னாபின்னமாக்கிய சுயநலத்தின் கதை.
கர்நாடகாவின் முத்தேனஹள்ளி கிராமத்தைச் சேர்ந்த நாகராஜ். கூலி வேலை செய்து குடும்பத்தை நடத்தி வந்தவர். முதல் மனைவி உடல்நலக் குறைவால் இறந்தபோது, இரண்டு குழந்தைகளுடன் தவித்தார்.
சொந்தக்காரர்கள் அறிவுரை சொன்னார்கள்: “பிள்ளைகளைப் பார்க்க ஒரு பெண்ணை இரண்டாவது திருமணம் செய்துகொள்.” அதன்படி, சாந்தா என்ற பெண்ணைத் திருமணம் செய்தார் நாகராஜ்.
சாந்தா, தன் வயிற்றில் பிறக்காத பிள்ளைகளான நாகராஜின் மகன்-மகளைத் தன் பிள்ளைகளாகவே நேசித்து வளர்த்தாள். குறிப்பாக, மூத்த மகள் ஹேமாவுக்கு வயது வந்தபோது, சாந்தாவே ஒரு யோசனை சொன்னாள்: “உங்க தங்கச்சி மகன் கணேஷனுக்கு ஹேமாவைக் கல்யாணம் பண்ணி வைக்கலாம். உறவு நீடிக்கும்.” நாகராஜும் சம்மதித்தார். பெரிய மண்டபத்தில், மணக்க மணக்க சீர்வரிசை, விருந்து என ஊர் மெச்சும் வகையில் திருமணம் நடந்தது.
ஆனால் திருமணம் முடிந்த முதல் நாளிலிருந்தே கணேஷ் ஹேமாவிடம் முகம் கொடுத்துப் பேசவில்லை. வீட்டுக்கு வந்து சாப்பிட்டு, தூங்கிவிட்டுப் போவது மட்டுமே வழக்கம்.
ஹேமா ஒருநாள், “பீச் பார்க் அல்லது தியேட்டருக்கு என எங்கயாச்சும் வெளியே கூட்டிட்டுப் போங்க” என்று கேட்டாள். பதில் இல்லை. ஆனால் அதே கணேஷ், சித்தி சாந்தாவிடம் மட்டும் நேரம் காலம் பாராமல் பேசுவார், வெளியே அழைத்துச் செல்வார், பொருள்கள் வாங்கித் தருவார்.
ஹேமா தன் தந்தை நாகராஜிடம் வருத்தத்தைச் சொன்னாள். “கூச்ச சுபாவம். கொஞ்ச நாள் பொறுமையா இரு” என்று ஆறுதல் சொன்னார் நாகராஜ். சாந்தாவிடமும் சொன்னார். “நானே மருமகனுக்கு அறிவுரை சொல்றேன்” என்று உறுதியளித்தாள் சாந்தா.
ஆனால் அது வெறும் நாடகமாக இருந்தது. சில நாட்களுக்குப் பிறகு கணேஷ் திடீரென ஹேமாவிடம் பாசம் பொழிய ஆரம்பித்தார். பொருட்கள் வாங்கித் தருவார், வெளியே அழைத்துச் செல்வார், அன்பாகப் பேசுவார். ஹேமா மகிழ்ச்சியடைந்தாள்.
ஒருநாள், சென்னகிரி பஸ் ஸ்டாண்டுக்கு அழைத்துச் சென்றார் கணேஷ். “நீ இங்கேயே இரு. பக்கத்து கடையில் உனக்கு ஒன்று வாங்கிட்டு வரேன்” என்று சொல்லிவிட்டுப் போனார்.
மூன்று மணி நேரம் காத்திருந்த ஹேமா பயந்து போன் செய்தாள். போன் ஸ்விட்ச் ஆஃப். வீட்டுக்கு ஓடினாள். வீடு திறந்துகிடந்தது. பீரோ உடைக்கப்பட்டிருந்தது. வீட்டில் இருந்த எல்லா நகைகளும் காணாமல் போயிருந்தன.
பீரோவில் கிடந்த கணேஷின் பழைய போனை எடுத்துப் பார்த்த நாகராஜுக்கு அதிர்ச்சி. அதில் சாந்தாவும் கணேஷும் நெருக்கமாக இருக்கும் புகைப்படங்கள், வீடியோக்கள் நிறைந்திருந்தன.
அப்போதுதான் புரிந்தது – சாந்தாவின் யோசனைக்குப் பின்னால் இருந்தது சுயநலம். தன் மருமகனுடன் (நாகராஜின் தங்கை மகன்) தொடர்பு வைத்திருந்தாள். திருமணம் என்பது அவர்களுக்கு வெறும் முகமூடி மட்டுமே.
“என் குடும்பத்தையே சின்னாபின்னமாக்கிட்டாங்க” என்று அழுதார் நாகராஜ். “என் வாழ்க்கையே போச்சே” என்று கதறினாள் ஹேமா.
உடனடியாக அப்பா-மகள் இருவரும் போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு ஓடினார்கள். புகார் கொடுத்தனர். போலீசார் உடனடியாக வழக்குப் பதிவு செய்து, கணேஷ் மற்றும் சாந்தாவைத் தேடும் பணியைத் தொடங்கினர். “வீட்டு நகைகளை அள்ளிக்கொண்டு மாமியாருடன் ஓடிய மருமகன்” என்று போலீஸ் வலை வீசியுள்ளது.
இந்தச் சம்பவம் முத்தேனஹள்ளி கிராமத்தில் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது. திருமணமான இரண்டே மாதத்தில் மனைவியை ஏமாற்றி, சித்தியுடன் (அத்தை முறை) தப்பியோடிய கணேஷ், இன்னும் போலீஸ் பிடியில் சிக்கவில்லை.
ஹேமாவின் கண்ணீர் இன்னும் வற்றவில்லை. “திருந்திவிட்டேன்” என்று சொல்லி ஷாப்பிங்குக்கு அழைத்துச் சென்று நடுரோட்டில் விட்டுவிட்டு ஓடிய கணவனின் முகம் இப்போது அவளுக்கு நினைவில் கூட வர மறுக்கிறது.
போலீஸ் விசாரணை தொடர்கிறது. கணேஷும் சாந்தாவும் எங்கே ஒளிந்திருக்கிறார்கள் என்பது இன்னும் தெரியவில்லை. ஆனால் ஒன்று மட்டும் உறுதி – ஒரு இளம்பெண்ணின் கனவுகளைச் சின்னாபின்னமாக்கிய இந்தக் குடும்பச் சதி, இனி நீதிமன்றத்தில் தொடரும்.
Summary in English : In a village in Karnataka, a man married for the second time. His daughter got married to his wife's nephew two months ago. The husband left home with his wife's sister taking the jewellery. The young wife found out and reported to police with her father. Police are searching for them.

