மும்பையின் குறுகிய சாலைகளுக்கு நடுவே, தடாக் என்றொரு சிறிய குடியிருப்பில் வசித்தாள் ஆர்த்தி ஷர்மா. பதினேழு வயது. பத்தாம் வகுப்பு முடித்து பிளஸ் ஒன்று தொடங்கியிருந்த நேரம்.
வீட்டில் அப்பா ரமேஷ் ஒரு சிறிய கடையை நடத்தினார். அம்மா சீதா வீட்டு வேலைகளோடு சில சமயம் தையல் வேலை செய்வாள். ஆர்த்திக்கு ஒரே ஒரு தோழி மட்டுமே மிக நெருக்கமாக இருந்தாள் — ப்ரியா தாகூர்.
ப்ரியா வீட்டில் இருந்து வெகு தொலைவில் இல்லை. இருவரும் ஒரே பள்ளி, ஒரே வகுப்பு. ஆனால் ப்ரியாவுக்கு வேறொரு உலகம் இருந்தது — ஆர்த்தி அறியாத ஒரு இருண்ட உலகம்.
ஒரு நாள் காலை ஆர்த்தி கண் விழித்தபோது உடம்பு முழுவதும் ஒரு விசித்திரமான கனைப்பு. வயிற்றில் ஏதோ அசௌகரியம். மாதவிடாய் தாமதமாகி இரண்டு மாதங்களாகியிருந்தது. முதலில் அவள் பயப்படவில்லை. ஆனால் இரண்டாவது முறை வாந்தி எடுத்தபோது அம்மா சீதா கவனித்துவிட்டாள்.
மருத்துவமனை சென்றபோது உறுதியானது — ஆர்த்தி கர்ப்பமடைந்திருந்தாள்.
“எப்படி? யாருடன்?” என்று அப்பா கத்தினார். ஆர்த்தி அழுதபடியே ஒரே ஒரு வார்த்தையைத் திரும்பத் திரும்பச் சொன்னாள்.
“கனவு… கனவில் தான்… நான் எதுவும் செய்யல…”
அவள் கண்களில் நம்பிக்கையின்மை. தன் மீதே சந்தேகம். “நான் பைத்தியமா?” என்று தன் கைகளைப் பார்த்தபடி அழுதாள்.
கர்ப்பத்தைக் கலைக்க முயன்றபோது மருத்துவர் தடுத்தார். “கருப்பை மிகவும் பலவீனமாக இருக்கு. இப்போது செய்தால் உயிருக்கே ஆபத்து.”
அங்கேயே மருத்துவர்கள் காவல்துறையை அழைத்தனர். விசாரணை தொடங்கியது.
ஆர்த்தி மீண்டும் மீண்டும் அதையே சொன்னாள். “கனவில்… ஒரு நிழல்… என்னைத் தொடுது… ஆனா நான் எதுவும் உணரல… காலையில் எழுந்தா உடம்பு வலி… ஆனா நிஜமா யாரும் இல்ல…”
காவல்துறை அவளது நெருங்கிய தோழிகளை அழைத்தது. ஐந்து பேர். அவர்களில் ஒருத்தி — ப்ரியா — முதலில் எதுவும் பேசவில்லை. ஆனால் இரண்டாவது முறை விசாரணையின்போது அவள் உடைந்தாள்.
“எங்களோட யஸ்வந்த்… அவன் கூட்டாளிகள்… அவங்க எங்களை அழைச்சிட்டுப் போவாங்க…” என்று ப்ரியா அழுதபடி சொன்னாள்.
அந்த இடம் — பழைய ஜவுளி ஆலைக்கு பின்புறம் இருந்த பாழடைந்த கட்டிடம். அங்கேதான் அவர்கள் செல்வார்கள். பள்ளி தவிர்த்து, போதைப்பொருள், சிரிப்பு, மயக்கம். பிறகு மாலை ஆறு மணிக்கு வீடு திரும்புவார்கள் — எதுவும் நடக்கவில்லை என்று நடிப்பார்கள்.
யஸ்வந்த் மிஸ்ரா — இருபத்தி ஒரு வயது. அவனுக்கு நான்கு நண்பர்கள். அவர்களில் மூன்று பேர் ஏற்கனவே சிறு குற்றங்களில் தொடர்பு உள்ளவர்கள். ஆர்த்தியை முதலில் அழைத்துச் சென்றது ப்ரியாதான். “ஒரு முறைதான்… சும்மா ட்ரை பண்ணு… எதுவும் ஆகாது…” என்று சொல்லி அழைத்துச் சென்றாள்.
முதல் முறை ஆர்த்தி மறுத்தாள். ஆனால் இரண்டாவது முறை போதை ஊசி போட்ட பிறகு அவளுக்கு எதுவும் நினைவில் இல்லை. மூன்றாவது முறையும் அதே. அவள் நினைவில் இருந்தது ஒரு மங்கலான கனவு மட்டுமே — ஒரு நிழல், தொடுதல், பயம்.
யஸ்வந்த் முதலில் மறுத்தான். ஆனால் சிசிடிவி காட்சிகள், ப்ரியாவின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம், மற்ற நண்பர்களின் பயந்த வாக்குமூலங்கள் — எல்லாமே அவனை சிக்க வைத்தன.
விசாரணையில் இன்னொரு அதிர்ச்சி — “ஆர்த்தி மட்டும் இல்ல… ப்ரியாவும் கர்ப்பமா இருந்தா… அவ வீட்டுல கடந்த வருஷமே கலைச்சுட்டாங்க.”
இரண்டு சிறுமிகள். இரண்டு கனவுகள். இரண்டு உடைந்த குடும்பங்கள்.
ஆர்த்தி இப்போது மருத்துவமனையில் இருக்கிறாள். கர்ப்பத்தைக் கலைக்க முடியாது என்றாலும், அவளைப் பாதுகாக்க முடிவு செய்துள்ளனர். அவள் இன்னும் அழுது கொண்டே இருக்கிறாள். “எனக்கு கனவா நிஜமா தெரியல… நான் என்ன பண்ணினேன்னு தெரியல…”
காவல்துறை யஸ்வந்த் மிஸ்ரா உட்பட ஐந்து பேரையும் கைது செய்துள்ளது. POCSO சட்டத்தின் கீழ் வழக்கு பதிவாகியுள்ளது. ஆனால் ஆர்த்தியின் கண்களில் இன்னும் அந்தக் கனவின் நிழல் தெரிகிறது.
கனவு என்று நினைத்தது நிஜமாகிவிட்டது.நிஜம் என்று நினைத்தது கனவாக மாறிவிடுமோ என்ற பயம் இப்போது அவளை விட்டு அகலவில்லை.
இது உண்மை சம்பவத்தை அடிப்படையாக கொண்டு எழுதப்பட்ட கிரைம் கதை. பெயர்கள் மாற்றப்பட்டுள்ளது.
Summary : A 17-year-old girl from Mumbai was found to be pregnant. She repeatedly described dream-like experiences. Medical checks raised concerns, leading to police inquiry. Investigation revealed she and a close friend had been visiting an abandoned site with a group of young men, involving substance use. Authorities arrested five individuals and continue the case.
.png)
