கர்நாடகா மாநிலத்தில் கதக்கலட் என்ற சிறிய கிராமம். 2026 ஜூலை 5ஆம் தேதி அங்கே ஒரு இறுதிச் சடங்கு நடந்து கொண்டிருந்தது. வயதான அம்மா இரவில் தூங்கும்போதே உயிரிழந்துவிட்டார்கள்.
காலையில் எழுந்திருக்கவில்லை. ஊர் மக்கள் அனைவரும் கூடியிருந்தார்கள். அந்த அம்மாவை எல்லோருக்கும் தெரியும். ஆனால் அனைவரின் மனதிலும் ஒரே கேள்வி மட்டும்தான் சுற்றிக் கொண்டிருந்தது.
மூத்த மகன் லக்மணா கவுடா அங்கே இருந்தார். இறுதிச் சடங்கை அவர்தான் நடத்தினார். ஆனால் இளைய மகன் ரகு கவுடா எங்கே? அவர் எப்போதும் வெளியூருக்குச் சென்று சில மாதங்கள் கழித்து வருவார். அம்மா இறந்த செய்தி அவருக்குத் தெரியுமா? தெரியாமல் எப்படி இறுதிச் சடங்கு செய்ய முடியும் என்று ஊர் மக்கள் கேட்டார்கள்.
லக்மணா தன் தம்பியின் மனைவி பங்காரியிடம் கேட்டார். “என் தம்பி எங்கே போனான்? அம்மா இறந்ததையும் தாண்டி அவன் காசு சம்பாதிக்கவா போனான்?” என்று. பங்காரி சொன்னார் – பிப்ரவரி மாதம் ஆடு மேய்க்கவும் விற்கவும் வெளியூர் சென்றார்.
ஆடு விற்று காசு வந்ததும் திரும்புவேன் என்றார். மார்ச் மாதம் ஒருமுறை மட்டும் அழைத்தார். அதற்குப் பிறகு போன் முழுவதும் சுவிட்ச் ஆஃப். உங்க அம்மா இறந்தது இன்னும் அவருக்குத் தெரியாது என்றார்.
லக்மணாவுக்கு அது நம்ப முடியவில்லை. தம்பிக்கு இரண்டு குழந்தைகள் இருக்கிறார்கள். குடும்பத்தை விட்டு அப்படிப் போவதில்லை என்று நினைத்தார். இறுதிச் சடங்கு முடிந்தவுடன் அவர் சிக்கோடி போலீஸ் நிலையத்துக்குச் சென்று புகார் அளித்தார். “என் தம்பி ரகு கவுடா பிப்ரவரி மாதம் அருகிலுள்ள மாவட்டங்களுக்கு ஆடு மேய்க்கச் சென்றார். இன்னும் திரும்பவில்லை” என்று.
ஆரம்பத்தில் போலீசாருக்கு இது சாதாரண விஷயமாகத் தெரிந்தது. ஆடு மேய்க்கும் பலர் மாதக்கணக்கில் வெளியூரில் தங்குவார்கள். ஆனால் லக்மணா கையைக் கட்டிக் கும்பிட்டுக் கெஞ்சினார்.
“சார், என் தம்பிக்கு இரண்டு குழந்தைகள். பள்ளிக்குச் செல்கிறார்கள். இத்தனை நாட்கள் வெளியே போனதே இல்லை. தயவுசெய்து தேடுங்கள்” என்றார். அப்போதுதான் போலீசாருக்கு சந்தேகம் வந்தது.
ரகுவுக்கு வயது 40. 14 ஆண்டுகளுக்கு முன் பங்காரியைத் திருமணம் செய்துகொண்டார். பங்காரிக்கு இப்போது 34 வயது. அவர்களுக்கு 12 வயது பையனும் 9 வயது பெண்ணும் இருக்கிறார்கள்.
மிகவும் வறுமையான குடும்பம். ரகுவிடம் சுமார் 80 ஆடுகள் இருந்தன. அவற்றை வளர்த்து வெளியூரில் விற்று வரும் பணத்தால் குடும்பம் நடந்தது. வருடத்தில் நான்கு முதல் ஆறு மாதங்கள் வரை வெளியூரில் தங்குவார்.
போலீசார் விசாரணை தொடங்கினார்கள். முதலில் ரகுவின் மொபைல். கடைசியாக பிப்ரவரி 7, 2026 அன்று இரவுக்குப் பிறகு போன் சுவிட்ச் ஆஃப் ஆனது. ஆனால் அந்த இடம் வெளியூர் அல்ல. அவரது சொந்த கதக்கலட் கிராமத்தின் செல் டவர் நெட்வொர்க்தான். அதாவது வீட்டிலேயே போன் அணைக்கப்பட்டது.
அடுத்து வங்கிக் கணக்கு. பிப்ரவரிக்குப் பிறகு ஒரு டிரான்சாக்ஷனும் இல்லை. ஆடு மேய்க்கும் ஒருவர் குடும்பத்துக்கு பணம் அனுப்பாமல், ஏடிஎம் கூட பயன்படுத்தாமல் எப்படி இருக்க முடியும் என்ற கேள்வி எழுந்தது.
பங்காரியின் மொபைலைச் சோதித்தபோது ஒரு ரகசிய எண் தெரிந்தது. அந்த எண்ணிலிருந்து 400-க்கும் மேற்பட்ட அழைப்புகள் ஒரே நபருக்கு மட்டும் போயிருந்தன. அந்த நபர் ராமா. வயது 31. கரும்புத் தோட்டத்தில் வேலை பார்ப்பவர். சொந்தமாக ஆட்டோ ரிக்ஷா வைத்திருந்தார். கரும்பை ஏற்றிச் சென்று விற்பார்.
கிராம மக்களிடம் விசாரித்தபோது ஒரு முக்கிய தகவல் கிடைத்தது. பங்காரியின் வீட்டுக்கு அடிக்கடி ஒரு ஆட்டோ வருவதாகவும், யாரென்று தெரியாத ஒருவர் வந்து போவதாகவும் சொன்னார்கள்.
கிராமத்தின் ஓரத்தில் வசிக்கும் ஒருவர் மேலும் சொன்னார் – பிப்ரவரி முதல் வாரத்தில் விடியற்காலை 2-3 மணிக்கு ஒரு ஆட்டோ காட்டுப் பகுதிக்குள் சென்றதைப் பார்த்தேன். அந்த ஆட்டோவின் முன் விளக்கு உடைந்திருந்தது என்றார். ராமாவின் ஆட்டோவைக் காட்டியபோது அவரே அடையாளம் காட்டினார்.
போலீசார் காட்டுக்குள் சென்றார்கள். நாய்களின் உதவியுடன் ஒரு இடத்தில் செடிகள் புதிதாக முளைத்திருப்பதைக் கண்டார்கள். அங்கே தோண்டியபோது மனித எலும்புகள் கிடைத்தன.
ஆடைத் துண்டுகளும் கிடைத்தன. டிஎன்ஏ பரிசோதனை செய்தபோது அது ரகுவின் உடல்தான் என்று உறுதியானது. பிப்ரவரி 7 அன்று அவரது போன் அணைக்கப்பட்ட நேரத்தில்தான் அவர் உயிரிழந்திருந்தார். ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகுதான் உடல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
ராமாவையும் பங்காரியையும் கைது செய்தார்கள். ஆரம்பத்தில் இருவரும் மறுத்தார்கள். ஆனால் ஆதாரங்கள் ஒவ்வொன்றாக வைக்கப்பட்டன. ராமாவின் மொபைல் நெட்வொர்க் அன்று இரவு காட்டுப் பகுதியில்தான் இருந்தது. கிராமவாசி அடையாளம் காட்டினார். ஆட்டோவில் இருந்த சாக்கு மூட்டைகளில் காட்டு மண் ஒட்டி இருந்தது. அந்த மண் காட்டுப் பகுதியின் மண்ணுடன் பொருந்தியது.
கடைசியில் ராமா ஒப்புக்கொண்டார். பங்காரியும் சேர்ந்துதான் என்றார். இருவரும் விவரம் சொன்னார்கள்.
2025 நவம்பரில் ரகு ஆடு மேய்க்க வெளியூர் சென்றார். டிசம்பரில் ராமா பங்காரியின் வீட்டுக்கு வந்து தண்ணீர், சாப்பாடு கேட்டுப் பழக்கம் செய்தார். ரகு வெளியே இருக்கும்போது பங்காரி தனியாக இருப்பதை அறிந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நெருங்கினார். மொபைல் எண் வாங்கினார். அடிக்கடி பேசினார். பின்னர் நேரில் சந்தித்து கரும்புத் தோட்டத்துக்குள் செல்ல ஆரம்பித்தார்கள்.
ஜனவரி 2026ல் ரகு திடீரென வீட்டுக்கு வந்தார். உடல்நிலை சரியில்லை என்று சொன்னார். வீட்டில் ஒரு புதிய சார்ஜர் கண்டுபிடித்தார். அது வீட்டில் உள்ள எந்த போனுக்கும் பொருந்தவில்லை. டிரங்க் பெட்டியில் வைத்திருந்த 40,000 ரூபாய் காணாமல் போயிருந்தது. பின்னர் பங்காரியின் ரகசிய போனைக் கண்டுபிடித்தார். அதில் எல்லாம் தெரிந்தது.
ரகு பங்காரியிடம் கடுமையாக எச்சரித்தார். “இதை இங்கேயே நிறுத்து. நமக்கு இரண்டு குழந்தைகள் இருக்கிறார்கள். பொண்ணுக்கு கல்யாணம் பண்ண வேண்டும். இல்லையென்றால் பஞ்சாயத்துக்கு அழைத்துச் செல்வேன்” என்றார். பங்காரி சத்தியம் செய்தார். ஆனால் உள்ளூர ராமாவுடன் சேர்ந்து திட்டம் தீட்டினார்கள். ரகுவின் ஒரு ஏக்கர் நிலத்தை பங்காரி பெயருக்கு மாற்றி கரும்பு போடலாம் என்ற எண்ணமும் இருந்தது.
பிப்ரவரி 7 இரவு 10 மணிக்கு ரகு தூங்கிய பிறகு பங்காரி கதவைத் திறந்து ராமாவை உள்ளே அனுப்பினார். இருவரும் சேர்ந்து ரகுவை அடக்கி உயிரிழக்கச் செய்தார்கள். பிணத்தை ஆட்டோவில் ஏற்றி காட்டுக்குள் கொண்டு சென்று புதைத்தார்கள். பங்காரி வீட்டில் குழந்தைகளைப் பார்த்துக்கொண்டார். ராமா மட்டும் சென்று வந்தார்.
கிராம மக்களுக்கு இது பெரிய அதிர்ச்சியாக இருந்தது. தங்கள் ஊரிலேயே இப்படி நடந்திருப்பதை யாரும் எதிர்பார்க்கவில்லை. போலீசார் இந்த வழக்கை முடித்து வைத்தபோது ஒரு முக்கியமான செய்தியைச் சொன்னார்கள்.
ஒரு கணவர் வெளியூருக்குச் சென்று குடும்பத்துக்காக உழைக்கும்போது, மனைவி அந்த தனிமையை தவறான தொடர்புக்குப் பயன்படுத்தக் கூடாது. அதேபோல் வெளியாட்கள் தனியாக இருக்கும் பெண்களை இலக்காக வைத்து நெருங்கும்போது ஆரம்பத்திலேயே தூரமாக இருக்க வேண்டும். தவறான தொடர்பு ஆரம்பித்தால் கடைசியில் குடும்பமே சிதைந்துவிடும். குழந்தைகளின் எதிர்காலம் கேள்விக்குறியாகிவிடும்.
இந்த சம்பவம் அனைவருக்கும் ஒரு பாடமாக இருக்கட்டும்.
Summary in English : In a Karnataka village, an elderly mother passed away on July 5, 2026. Her younger son Ragu, a shepherd, had been missing since February. Police traced his last phone activity to the village itself. His wife Bangari and a local auto driver were linked through evidence. Remains found in a forest area months later confirmed his identity. Both confessed to their role after a personal relationship and plans involving his land.
