திரிபுராவில் நடந்த ஒரு உண்மை சம்பவம் ஒட்டுமொத்த நாட்டையும் அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது அந்த உண்மை சம்பவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட க்ரைம் கதை இது தனி மனித உரிமை கருதி சம்பந்தப்பட்டவர்களின் பெயர்கள் மாற்றப்பட்டிருக்கின்றன.
அத்தியாயம் 1: திரிபுராவின் மௌனம்
திரிபுராவின் அகர்தலா நகரின் பரபரப்பான பகுதியில், ‘ஸ்ரீ நிவாஸ் அப்பார்ட்மெண்ட்’ என்ற பெயரில் ஒரு பழைய ஆனால் சுத்தமான குடியிருப்பு இருந்தது. மூன்றாவது மாடியில் 3B பிளாட்டில் வசித்து வந்தார் லட்சுமி. அவரது கணவர் சமீபத்தில் ஒரு சாலை விபத்தில் உயிரிழந்த பிறகு, அவரது 17 வயது மகன் அர்ஜுனுடன் தனியாக வாழ்ந்து வந்தார்.
லட்சுமி ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் HR மேனேஜராக வேலை பார்த்ததால், அடிக்கடி வெளியூர் பயணங்கள் இருந்தன. அர்ஜுன் முதல் ஆண்டு இன்ஜினியரிங் படித்துக் கொண்டிருந்தான். கல்லூரி விடுமுறை நாட்களில் அவன் வீட்டில் தனியாக இருப்பது வழக்கம்.
பக்கத்து பிளாட் 3C-யில் வசித்தவர் ப்ரியா. வயது 29. திருமணம் ஆகாதவர். ஒரு பிரபல பேங்கில் மிடில் மேனேஜ்மெண்ட் பதவியில் இருந்தாள். மேலும், அந்த பகுதியின் பாக்கெட் பால் விற்பனை முகவராகவும் பணியாற்றி வந்தார். அழகான முகம், உயரமான உடல், நவீன உடை. ஆனால் அவளது கண்களில் ஒரு வெறி இருந்தது – யாரும் அறியாத வெறி.
லட்சுமியும் ப்ரியாவும் நல்ல அண்டை வீட்டு உறவு வைத்திருந்தனர். “அக்கா” என்று அழைத்து அர்ஜுன் ப்ரியாவிடம் அடிக்கடி பேசுவான். ப்ரியா அவனுக்கு சில சமயம் டிபன் கொடுப்பாள். அவன் சிரித்துப் பேசும் போது அவளது பார்வை அவனது இளமையான உடலை ஊடுருவிப் பார்க்கும்.
அத்தியாயம் 2: கைப்பேசியின் ரகசியம்
ஒரு புதன் கிழமை மதியம். வெயில் கொளுத்திக் கொண்டிருந்தது. லட்சுமி கோல்கட்டா போயிருந்தார். அர்ஜுன் வீட்டில் தனியாக இருந்தான். ஏ.சி.யை போட்டுவிட்டு, படுக்கையில் சாய்ந்து தன் போனில் ஆபாச வீடியோ பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது இளமையான உடல் உற்சாகத்தில் இருந்தது.
திடீரென்று கதவு திறக்கும் சத்தம்.
“அர்ஜுன்... லஞ்ச் எடுத்துக்கோன்னு கொண்டு வந்தேன்...” என்றபடி உள்ளே நுழைந்தாள் ப்ரியா. அவள் சாவியை வைத்து திறந்திருந்தாள் (லட்சுமி அவளுக்கு ஸ்பேர் சாவி கொடுத்திருந்தார்).
அர்ஜுன் திடுக்கிட்டான். போனை மறைக்க முயன்றான். ஆனால் தாமதம்.
ப்ரியாவின் கண்கள் மின்னின. “என்ன பார்த்துட்டு இருந்தே அர்ஜுன்?” என்றபடி அவனை நெருங்கினாள். வேகமாக அவனது கையிலிருந்த போனைப் பிடுங்கினாள். திரையில் இன்னும் வீடியோ ஓடிக் கொண்டிருந்தது.
“ஓஹோ... இப்படியா?” அவள் சிரித்தாள். பிறகு தன் போனை எடுத்து, அர்ஜுனின் போனில் இருந்த காட்சியை வீடியோ எடுத்தாள். அவனது முகம், திரை, அவனது உடல் – எல்லாம் பதிவாகியது.
அர்ஜுன் கதறினான். “அக்கா... வேண்டாம்... தயவுசெய்து அழிக்குங்க... அம்மாவுக்குத் தெரிஞ்சா என்னை கொன்னுடுவாங்க!”
ப்ரியா சிரித்தபடி, “நீ இப்போ என்ன செய்துட்டு இருந்தேன்னு பார்த்துட்டேன். இந்த வீடியோ என்கிட்ட இருக்கு. உன் அம்மாவுக்கு அனுப்பட்டுமா?”
மூன்று நாட்கள் அவள் அவனை மிரட்டினாள். வாட்ஸ்அப்பில் வீடியோவை அனுப்பி, “இப்போ என் ஆசையை நிறைவேற்றினா மட்டுமே இதை அழிப்பேன்” என்றாள்.
அர்ஜுன் அழுதான். “அக்கா... உங்களுக்கு 29 வயசு... நான் 17. இது தப்பு... தயவுசெய்து விடுங்க...”
அத்தியாயம் 3: படுக்கையறையின் கொடூரம்
நான்காவது நாள். ப்ரியா அவனை தன் வீட்டுக்கு வரச் சொன்னாள். அர்ஜுன் நடுங்கியபடி வந்தான்.
“உன் அம்மா வர இன்னும் இரண்டு நாள் இருக்கு. இன்று முழுக்க எனக்கு உன் உடல் வேணும்” என்றாள் ப்ரியா. அவளது கண்களில் பேராசை.
அவள் அவனை படுக்கையறைக்கு இழுத்துச் சென்றாள். கதவைப் பூட்டினாள். தன் உடையை களைந்தாள். அர்ஜுனைத் தன் முன் நிறுத்தினாள்.
அவன் மறுத்தான். “அக்கா... ரொம்ப பயமா இருக்கு... வேண்டாம்...”
ஆனால் ப்ரியா கேட்கவில்லை. அவனை மிரட்டி, கட்டாயப்படுத்தி உறவு கொண்டாள். அவள் வெறி பிடித்தவளாக இருந்தாள். அர்ஜுனின் இளமையான உடலை அவள் கொடூரமாக அனுபவித்தாள். அவன் அழுதான். “அக்கா... ரொம்ப வலிக்குது... விடுங்க... ப்ளீஸ்...”
ஆனால் அவள் நிறுத்தவில்லை. அவனது பிறப்புறுப்பில் கடுமையான உரசல் ஏற்பட்டது. ரத்தம் வழியத் தொடங்கியது. அர்ஜுன் வலியில் துடித்தான்.
ப்ரியா சற்று பயந்தாள். “சும்மா இரு... சிறிது நேரத்தில் நின்றுடும்” என்றாள். ஆனால் ரத்தம் அதிகமானது. அவள் பயந்து, உடையைப் போட்டுக்கொண்டு, “நான் வர்றேன்... நீ சுத்தம் பண்ணிக்கோ” என்றபடி வெளியேறினாள்.
அத்தியாயம் 4: மரணம் மற்றும் விசாரணை
அடுத்த நாள் காலை, அர்ஜுனின் உடல் படுக்கையில் கிடந்தது. ரத்தம் உலர்ந்திருந்தது. ஆனால் அவன் இறந்திருந்தான்.
போலீஸ் வந்தது. சிசிடிவி காட்சிகளில் ப்ரியா மட்டுமே அந்த நாளில் அர்ஜுனின் வீட்டிற்கு சென்று வந்ததை காட்டியது. அர்ஜுனின் போனை பரிசோதித்தனர். வாட்ஸ்அப் சாட்டிங், ப்ரியா அனுப்பிய வீடியோ மிரட்டல் – எல்லாம் வெளியானது.
ப்ரியாவை கைது செய்தனர். விசாரணையில் அவள் ஒப்புக்கொண்டாள்.
“எனக்கு அவன் மேல ஆசை.. அவனும் ஒத்துக்கிட்டான்.. திடீரென அவன் உறுப்பில் ரத்தம் வந்தது.. பயந்து போய் வந்துட்டேன்.. அவன் இறந்திருப்பான் என நான் நினைத்து கூட பார்க்கல” என்றாள்.
பிரேத பரிசோதனை அறிக்கை வந்தது: இயற்கையான மாரடைப்பு. ரத்தக் கசிவு முக்கிய காரணம் அல்ல. ஆனால் பாலியல் வன்கொடுமை, மிரட்டல், கட்டாய உறவு – இவை உறுதியானது.
போலீஸ் ப்ரியா மீது POCSO சட்டத்தின் கீழ், பாலியல் வன்கொடுமை, மிரட்டல் உள்ளிட்ட பல்வேறு பிரிவுகளில் வழக்கு பதிவு செய்தது. அவள் சிறையில் அடைக்கப்பட்டாள்.
அத்தியாயம் 5: முடிவு
ஏற்கனவே கணவனை இழந்த லட்சுமி, தற்போது தன் மகனை இழந்து கதறினார். “என் அர்ஜுன்... என் கண்ணு... என் வாழ்க்கை இனிமே எதுக்குப்பா..”
ப்ரியா சிறையில் அமர்ந்திருந்தாள். அவளது வெறி அடங்கியிருந்தது. ஆனால் அது தாமதமானது.
திரிபுராவின் அந்த அப்பார்ட்மெண்டில், 3B மற்றும் 3C பிளாட்கள் இப்போது இரண்டும் காலியாக இருந்தன. மௌனம் மட்டுமே நிலவியது.
இன்றைய இணைய உலகம் இரட்டை முனைகள் கொண்ட கத்தி போன்றது. ஒருபுறம் அறிவு, மற்றொருபுறம் ஆபத்து. குறிப்பாக தனிமையில் அதிக நேரம் செலவிடும் பதின்ம வயது குழந்தைகளுக்கு இணையம் சரியான பாதையைக் காட்டுவது மிகவும் அரிது.
இந்த சம்பவம் நமக்குக் கற்றுக் கொடுக்கும் பாடம்:
அந்த 19 வயது மாணவன் அர்ஜுன் தவறு செய்தான் — ஆபாசப் படங்கள் பார்த்தான். ஆனால் அந்தத் தவறை விடப் பெரிய தவறு, அவனை மிரட்டிய பெண்ணிடம் சிக்கிக் கொண்ட பிறகு தன் தாயிடம் சொல்லாமல் போனதுதான்.
“அம்மா என்னைத் திட்டி விடுவாள், என்னை வெறுத்து விடுவாள்” என்ற பயம் அவனை மிகப் பெரிய ஆபத்துக்குள் தள்ளியது. இறுதியில் அவன் உயிரையே இழந்தான்.
இதிலிருந்து நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது:
1. பதின்ம வயது என்பது மிக முக்கியமான காலம்
குழந்தைகள் சிறு குழந்தைகளாக இருக்கும்போது நாம் செலுத்தும் கவனத்தை விட, அவர்கள் 15–20 வயதுக்குள் இருக்கும் போது பத்து மடங்கு அதிக கவனம் தேவை. ஏனென்றால் இந்த வயதில் உடல், மனம், பாலியல் உணர்வுகள், ஆர்வங்கள் — அனைத்தும் பெரும் மாற்றத்துக்கு உள்ளாகும்.
2. கைபேசி, இணையம், தனிமை — இவற்றை கண்காணிக்க வேண்டும்
அவர்கள் என்ன பார்க்கிறார்கள், யாருடன் பேசுகிறார்கள், எந்தெந்த ஆப்களைப் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்பதை அறிந்திருப்பது மிக முக்கியம். ஆனால் இதை “ஒற்றறிதல்” போல அல்லாமல், புரிதலுடன் செய்ய வேண்டும்.
3. நம்பிக்கையான உறவு உருவாக்குங்கள்
உங்கள் குழந்தைக்கு இந்த நம்பிக்கையை கொடுங்கள்:
“நீ எந்த தவறும் செய்யக்கூடாது. ஒரு வேலை, தெரிந்தோ தெரியாமலோ நீ தவறு செய்தாலோ, ஏதாவது பிரச்சனையில் மாட்டிக் கொண்டாலோ.. — தைரியமாக என்னிடம் வந்து சொல். நான் உன்னைத் திட்ட மாட்டேன். உன்னை வெறுக்கவும் மாட்டேன். நான் உனக்கு பாதுகாப்பாக இருப்பேன். உன்னை இந்தப் பிரச்சனையில் இருந்து மீட்டெடுக்க என்னால் ஆன உதவியைச் செய்வேன்.”
இந்த வார்த்தைகளை வெறுமனே சொல்லி வைக்காமல், நடைமுறையில் காட்டுங்கள். சிறு தவறுகளுக்கு கடுமையாகத் திட்டினால், பெரிய தவறுகளை அவர்கள் ஒருபோதும் சொல்ல மாட்டார்கள்.
குழந்தைகளுக்கு ஒரு வேண்டுகோள்:
நீங்கள் எந்த தவறு செய்திருந்தாலும், யாராவது உங்களை மிரட்டினாலும், ஆபத்தான சூழலில் சிக்கினாலும் — உங்கள் பெற்றோரிடம் சொல்லுங்கள். உயிரை விட உங்கள் எதிர்காலம் முக்கியம். ஒரு தவறுக்கு நீங்கள் தண்டனை பெறலாம், ஆனால் அதை மறைத்து வைத்தால் ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கையையும் இழக்க நேரிடும்.
முடிவுரை: குழந்தைகள் தவறு செய்வது இயல்பு. ஆனால் அந்தத் தவறுகளை மறைக்க வைக்கும் பயத்தை பெற்றோர்கள் உருவாக்கக் கூடாது.
“நீ தவறு செய்தாலும், நான் உன்னோடு இருப்பேன்” என்ற பாதுகாப்பான இடத்தை வீட்டில் உருவாக்குங்கள். அப்போதுதான் அவர்கள் உண்மையைச் சொல்ல தைரியம் வரும்.
இந்தச் சம்பவம் ஒரு எச்சரிக்கை மணி.நம் குழந்தைகளின் மனதைப் புரிந்துகொண்டு, அவர்களுக்கு உண்மையான நண்பராக, பாதுகாவலராக இருப்போம்.
Summary : In a Tripura apartment, a 29-year-old unmarried woman living next door recorded a private video of the student and used it to pressure him. She asked him to come to her bedroom. The student later passed away due to a heart issue. Police found their messages and took the woman into custody.
