மத்திய பிரதேசத்தின் இந்தூர் மாவட்டம், ராம்புரா கிராமம். அமைதியான அந்தச் சிறிய கிராமத்தில் சாவித்ரி தேவி (52) தன் மகள் அனிதா (27) மற்றும் மருமகன் விக்ரம் (30) உடன் வசித்து வந்தார்.
சாவித்ரியின் கணவர் சில வருடங்களுக்கு முன்பு இறந்துவிட்டார். அவரது மகன் ராஜேஷ் இந்தூர் நகரில் ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தார்.
விதவை வாழ்க்கையின் தனிமை சாவித்ரியை மெல்ல அரித்தது. வயது தான் ஐம்பதை கடந்தது என்றாலும் அவளுடைய உடலும் மனமும் இன்னும் இளமையாகவே இருந்தன. ஆனால் கிராமத்தில் யாரிடமும் இதை வெளிப்படுத்த முடியாது.

அந்த வெற்றிடத்தை நிரப்பியது அவரது மகளின் கணவன் விக்ரம். ஆரம்பத்தில் விக்ரம் மிகவும் மரியாதையாகவும் கவனமாகவும் நடந்து கொண்டான். சாவித்ரி தன் தனிமையைப் போக்கிக் கொள்ள அவனையே துணையாகத் தேர்ந்தெடுத்தார்.
முதலில் அவர் நுட்பமாகச் செயல்பட்டார். வீட்டில் தனியாக இருக்கும்போது சற்று தளர்வான புடவை, முன்னழகு பகுதி சற்று தெரியும் விதமாகச் சீராக்குதல், தற்செயலாகத் தொடுதல், “உன் மாமனார் இல்லாததால் நான் ரொம்ப தனிமையாக இருக்கிறேன் விக்ரம்” என்று கண்ணீர் வடித்து உரையாடல். விக்ரம் முதலில் அதிர்ச்சியும் குழப்பமும் அடைந்தான்.
ஒரு கட்டத்தில் தன்னுடைய உடல் தேவை பற்றி வெளிப்படையாக பேச ஆரம்பித்தாள் சாவித்திரி. விக்ரம் என்ன செய்வது என தெரியாமல் அத்தையின் பேச்சை கேட்டுக்கொண்டு இருந்தார்.
ஆனால், சாவித்ரியின் அனுபவமும், அவரது முதிர்ந்த உடலின் கவர்ச்சியும், “நான் உன் மாமியார் தான், ஆனால், நானும் ஒரு பெண் தான்” என்று அவர் கூறிய வார்த்தைகளும் விக்ரமை மெல்ல மயக்கின.
அவ்வப்போது, தொடுதல்கள், சீண்டல்கள் என உறவு ஆழமாக வேரூன்றியது.
ரகசியச் சந்திப்புகள் – காட்டுப் பகுதியில்
வீட்டில் உறவு கொள்ள அவர்களுக்கு பயமாக இருந்தது. எனவே சாவித்ரி “இயற்கை உபாதைக்குப் போகிறேன்” என்று சொல்லி வீட்டின் பின்புறம் இருந்த அடர்ந்த காட்டுப் பகுதிக்குச் செல்வார்.
விக்ரம் வேலையிலிருந்து திரும்பியதும் “இன்று கொஞ்சம் சோர்வாக இருக்கிறது, கொஞ்சம் நடந்து வருகிறேன்” என்று சொல்லி அங்கு வந்து சேர்வான்.
அந்த குகைக்குள், புதர் மறைவில் அவர்கள் இருவரும் ஒன்றிணைவார்கள்.
சாவித்ரி தன் புடவையை தளர்த்தி, விக்ரமை தன் மடியில் இழுத்து, அவனுக்கு பணிவிடை செய்வாள், வாயே பேசாமல் தன்னுடைய உடல் மொழி மூலம் மட்டுமே பேசி தன் ஆசையை முழுமையாகத் தீர்த்துக் கொள்வாள்.
இருவரும் அங்கு உச்சம் அடைந்த பிறகு, அமைதியாக உடைகளைச் சரி செய்து, வெவ்வேறு வழியாக வீடு திரும்புவார்கள். இது அவர்களுக்கு வாடிக்கையாகி மாதங்கள் கடந்தன.
ராஜேஷுக்கு ரகசியம் தெரிய வருதல்
ஒரு நாள் சாவித்திரியின் மகன் ராஜேஷ் எதிர்பாராமல் வீட்டுக்கு வந்தபோது தாயின் நடத்தையில் ஏதோ கண்டான். அவர் தாயைப் பின்தொடர்ந்து காட்டுப் பகுதிக்குச் சென்றார்.
அங்கு சாவித்ரியும் விக்ரமும் ஒருவரையொருவர் ஆர்வத்துடன் கட்டியணைத்திருப்பதைப் பார்த்து அவர் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனார். பிறகு தாயிடம் தனியாகச் சந்தித்து, “சித்தி (ஆம், சாவித்திரி ராஜேஷ், அனிதா தந்தையின் இரண்டாவது மனைவி ), இது தவறு. அவர் என் தங்கையின் கணவர். இதை நிறுத்துங்கள்” என்று கெஞ்சினார்.
சாவித்ரி அமைதியாக, “ராஜேஷ், என் தனிமையை நீ புரிந்துகொள். உன் தங்கைக்கு எதுவும் தெரியாது. இது என் வாழ்க்கையின் கடைசி ஆசை” என்று சொல்லி, அழுது விட்டார்.
ராஜேஷ் மனம் நொந்து போனாலும், குடும்பம் உடைந்துவிடும் என்று அஞ்சி வெளியில் சொல்லாமல் இருந்தார். ஆனால் அவர் மனம் உடைந்து, அடிக்கடி குடிக்கத் தொடங்கினார். அனிதா இதை “வேலை பிரச்சனை” என்று நினைத்தாள்.
மிரட்டல் – நிலத்திற்கான கோரிக்கை
விக்ரம் பேராசை கொண்டான். அவனுக்கு சில கடன்கள் இருந்தன. அவன் சாவித்ரியிடம், “செல்லமே, இந்தூர் நகரின் முக்கிய பகுதியில் உள்ள உங்கள் 1 ஏக்கர் நிலத்தை என் பெயருக்கு மாற்றி எழுதிக் கொடு..இல்லையென்றால் நம் உறவை அனிதாவிடம் எல்லாம் சொல்லி விடுவேன். அவளை விட்டு பிரிந்து சென்று விடுவேன். உங்கள் மரியாதை போய்விடும்” என்று மிரட்டினான்.
சாவித்ரி அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனார். அந்த நிலம் மகன் ராஜேஷின் எதிர்காலத்திற்காக வைத்திருந்த ஒரே சொத்து. “விக்ரம், இதை என் மகனுக்கு எழுதிக் கொடுக்க திட்டமிட்டிருந்தேன். அவன் வாழ்க்கை கேள்விக்குறியாகிவிடும்.என்னை மன்னித்துவிடு” என்று கெஞ்சினார்.
ஆனால் விக்ரம் விடாப்பிடியாக இருந்தான். “இல்லை, உடனே எழுதிக் கொடுங்கள். இல்லையென்றால் நான் சொல்லி விடுவேன்” என்று மீண்டும் மீண்டும் மிரட்டினான்.
கடைசி சந்திப்பு – கொடூர முடிவு
சாவித்ரி மனதில் ஒரு தீர்மானம் எடுத்தார். ஒரு நாள் அவர் விக்ரமை வழக்கம் போல காட்டுக்கு அழைத்தார். இந்த முறை அவர் தன் பையில் ஒரு கத்தியை மறைத்து வைத்திருந்தார். “இன்று நாம் புது விதமாக இருப்போம். படங்களில் வருவது போல, உன்னை கயிறால் கட்டி வைத்து நான் உன்னை மகிழ்விக்கிறேன்” என்று சொன்னார்.
விக்ரம் ஆர்வத்துடன் ஒத்துழைத்தான். சாவித்ரி அவனது கைகளையும் கால்களையும் துணியால் இறுக்கமாகக் கட்டினார். விக்ரம் உற்சாகத்தில் இருந்தான். பிறகு சாவித்ரி அவன் மீது ஏறி, தன் அனுபவமும் ஆசையும் கலந்து அவனை பைத்தியமாக்கும் விதத்தில் உறவு கொண்டார். இருவரும் உச்சம் அடைந்தனர்.
அதற்குப் பிறகு விக்ரம் மீண்டும், “நிலத்தை எழுதிக் கொடுங்கள், இல்லையென்றால்...” என்று சொன்னான். சாவித்ரியின் கண்கள் சிவந்தன. “என் மகனின் எதிர்காலத்தை நான் கெடுக்க மாட்டேன்” என்று மனதில் நினைத்தார்.
அவர் பையிலிருந்து கத்தியை எடுத்து, விக்ரமின் கழுத்தில் பலமாகவும் வேகமாகவும் குத்தினார். விக்ரம் துடிதுடித்து, இரத்தம் பெருக, சில நொடிகளில் உயிர் பிரிந்தான்.
சாவித்ரி அவசரமாக அவனை அவிழ்த்து, உடைகளைச் சரி செய்து, இடத்தை சுத்தம் செய்து விட்டு, அமைதியாக வீடு திரும்பினார். அன்று இரவு அனிதாவிடம் “விக்ரம் இன்னும் வரவில்லை போல” என்று சொல்லி, சாதாரணமாக உணவு தயார் செய்தார்.
நான்கு நாட்கள் கழித்து – “கண்டுபிடிப்பு”
நான்கு நாட்கள் கழித்து சாவித்ரி வழக்கம் போல “இயற்கை உபாதைக்குப் போகிறேன்” என்று காட்டுப் பகுதிக்குச் சென்றார். அங்கு விக்ரமின் சடலத்தைப் பார்த்து அவர் கதறினார். “யாரோ என் மருமகனைக் கொலை செய்து விட்டார்கள்!” என்று ஊரையே கூட்டி சத்தம் போட்டார். காவல்துறை விரைந்து வந்து, உடலை மீட்டு பிரேத பரிசோதனைக்கு அனுப்பியது.
விசாரணையில் அந்த இடம் ஆள் அரவம் இல்லாதது, அங்கு செல்பவர்கள் கடந்த ஒரு மாதத்திற்கு மேலாக செல்லவில்லை என்று தெரிந்தது. எந்த துப்பும் கிடைக்கவில்லை. வழக்கு முடங்கியது. விக்ரமின் இறுதிச் சடங்குகள் நடந்து முடிந்தன. அனிதா தன் கணவனை இழந்து துக்கத்தில் மூழ்கினாள்.
இரண்டு மாதங்கள் கழித்து – மகளின் கண்டுபிடிப்பு
இரண்டு மாதங்கள் கழிந்தன. அனிதா தன் வாழ்க்கையை மீட்டெடுக்க நினைத்து, ஒரு சிறு தொழில் (அழகு நிலையம்) தொடங்க திட்டமிட்டாள். அதற்காக வீட்டு ஆவணங்களைப் புரட்டினாள்.
அப்போது அவள் கணவரின் அலமாரியில் ஒரு கோப்பைப் பார்த்தாள். அதில் இந்தூர் நகரின் முக்கிய பகுதியில் உள்ள 1 ஏக்கர் நிலத்தை விக்ரம் தன் பெயருக்கு மாற்றி எழுதிக் கொள்ள தயார் செய்த பத்திரம் இருந்தது. அந்த நிலம் சாவித்ரியின் சொத்து.
அனிதா அதிர்ச்சியடைந்தாள். இதைப் பற்றி தன் கணவர் தன்னிடம் எதுவும் சொல்லவில்லை. அவள் உடனடியாக அந்தப் பத்திரம் தயார் செய்த பத்திர எழுத்தாளரிடம் கேட்டாள். அவர், “உங்கள் கணவர் தான் வந்து தயார் செய்யச் சொன்னார். அம்மாவிடம் ஒப்புதல் இருப்பதாகச் சொன்னார்” என்றார்.
அனிதாவுக்கு சந்தேகம் வந்தது. தன் கணவரின் கைபேசியை ஆய்வு செய்தாள். எல்லா புகைப்படங்களும் நீக்கப்பட்டிருந்தன. “யார் இதை அழித்தார்கள்?” என்று அவள் குழம்பினாள்.
உடனே அவள் காவல் நிலையம் சென்று புகார் கொடுத்தாள். “என் அம்மாவுக்கு என் கணவர் மரணத்தில் ஏதோ தொடர்பு இருக்கலாம்” என்று சொன்னாள்.
காவல்துறை விசாரணை – உண்மை வெளிவருதல்
காவல்துறை சாவித்ரியை கைது செய்து கடுமையாக விசாரித்தனர். முதலில் அவர் மறுத்தார். ஆனால் போன் ஃபோரன்சிக் செய்தபோது, டெலீட் ஆன புகைப்படங்கள் மீட்கப்பட்டன. அதில் சாவித்ரியும் விக்ரமும் காட்டுப் பகுதியில் தனிமையில், அந்தரங்கமாக இருக்கும் புகைப்படங்கள் இருந்தன. சாவித்ரி இறுதியில் உடைந்து போனார்.
அவர் ஒப்புக்கொண்டார்: “ஆம், நான் என் மருமகனுடன் தகாத உறவில் இருந்தேன். அவன் என் நிலத்தைத் தன் பெயருக்கு மாற்றி எழுதிக் கொடுக்கும்படி மிரட்டினான்.
என் மகன் ராஜேஷின் எதிர்காலத்தை நான் கெடுக்க முடியாது என்று நினைத்து, அவனைக் கொன்றேன். அன்று அவனை கட்டி வைத்து உறவு கொண்ட பிறகு, அவன் மீண்டும் மிரட்டியபோது கத்தியால் கழுத்தில் குத்தி உயிரைப் பறித்தேன்.”
சாவித்ரி இப்போது சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ளார். வழக்கு முடிந்துவிட்டது. அனிதா இரு பேராலும் (தன் கணவன் மற்றும் தாய்) மிகப்பெரிய ஏமாற்றத்துக்கு ஆளானாள். ராஜேஷ் தன் தாயின் செயலால் மனம் உடைந்து போனார்.
இந்தக் கதை உண்மை சம்பவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்டுள்ளது.
English Summary : In a Madhya Pradesh village, a widow mother-in-law formed an inappropriate relationship with her son-in-law. He demanded family property transfer and threatened to disrupt the family. After his unexpected passing in a secluded forest area, the daughter later found related documents and phone details. This led to police action and the mother-in-law's custody with full disclosure.