Tamizhakam

மகாராஷ்டிரா அருகே உள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்தில், ராமகிருஷ்ணன் எனும் 52 வயது விவசாயியின் குடும்பம் வாழ்ந்து வந்தது. அவருக்கு மனைவி லட்சுமி, 48 வயது. இரண்டு மகன்கள் – பெரியவன் சுரேஷ் (28), சிறியவன் கார்த்திக் (24). மகள் பிரியா (19) கல்லூரியில் படித்துக் கொண்டிருந்தாள். குடும்பம் சாதாரணமாக, அமைதியாக இருந்தது. ஆனால் 2025 ஆம் ஆண்டு ஜூன் 15ஆம் தேதி இரவு... அந்த ஒரு இரவு அவர்களின் வாழ்க்கையை முழுவதுமாக அழித்தது. மாலை 7 மணி சுமாருக்கு ராமகிருஷ்ணன் வயலில் இருந்து திரும்பினார். வழக்கம் போல் குடும்பம் ஒன்றாக சாப்பிட்டது. சிரிப்பும் பேச்சும் நிறைந்த இரவு உணவு. 9 மணிக்கு எல்லோரும் தங்கள் அறைகளுக்குச் சென்றனர். வீட்டின் முன்புற கதவை ராமகிருஷ்ணன் பூட்டினார். பின்புற கதவை லட்சுமி சரிபார்த்தாள். எல்லாம் பாதுகாப்பாக இருப்பதாக நினைத்து தூங்கச் சென்றனர். ஆனால் நள்ளிரவு 1:30 மணிக்கு... வீட்டுக்குள் ஒரு மெல்லிய சத்தம் கேட்டது. முதலில் யாரும் எழுந்திருக்கவில்லை. பிறகு பிரியாவின் அறையில் இருந்து ஒரு சிறு அலறல் ஒலித்தது. அது வேகமாக அடங்கியது. சுரேஷ் எழுந்து பார்க்கச் சென்றான். அவன் அறைக்கு வெளியே வந்ததும், இருட்ட...

தூத்துக்குடி மாவட்டம், தெற்கு மயிலோடை கிராமம். ஜூன் 9, 2026 மாலை 4:30 மணி. அம்மன் கோவில் தெரு வழக்கம் போல் அமைதியாக இருந்தது. திடீரென ஒரு வீட்டில் இருந்து கதறல் சத்தம் கேட்டது. “காப்பாத்துங்க... காப்பாத்துங்க!” என்ற அலறல் அந்த கிராமத்து மக்களை அதிர்ச்சியில் உறைய வைத்தது. வீட்டிற்குள் ஓடிச் சென்றவர்கள் பார்த்த காட்சி அவர்களை உலுக்கியது. பெட்ரூமில் 18 வயது அபிசெல்வி தொங்கிக் கொண்டிருந்தாள். அவளது அம்மா எஸ்தர் (37) மற்றும் அண்ணன் சிவஞானம் (20) கதறி அழுதுகொண்டிருந்தனர். அப்பா செல்வம் (42) அப்போது சந்தையில் தனது கடையில் இருந்தார். அபிசெல்வி, பிளஸ் டூ முடித்து கல்லூரிக்குச் செல்லத் தயாராக இருந்த ஒரு இளம்பெண். அழகான தோற்றம், நட்பான பழக்கம் – குடும்பத்தின் செல்லப் பொண்ணு. குடும்பத்தின் பின்னணி செல்வம் மார்க்கெட்டில் சிறிய கடை வைத்து குடும்பத்தை நடத்தி வந்தார். மனைவி எஸ்தருடன் 22 வருடத் திருமண வாழ்க்கை. மகன் சிவஞானம் இன்ஜினியரிங் இரண்டாம் ஆண்டு படித்துக் கொண்டிருந்தான். அபிசெல்வி குடும்பத்தின் மகாலட்சுமியாகப் பார்க்கப்பட்டாள். அப்பா-அம்மா இருவரும் பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்துக்காக உழைத்தனர் – மகளுக...

பகதூர்பூர் என்ற சிறிய கிராமம். உத்தரபிரதேசத்தின் ஏட்டா மாவட்டத்தில் அமைந்திருந்த அந்த கிராமத்தில் வழக்கமான அமைதி நிலவியது. ஒரு சாதாரண மாலை நேரம். சூரியன் மேற்கே சாய்ந்து கொண்டிருந்தபோது, குடும்பத்தினர் அனைவரும் வயலுக்கு தீவனம் சேகரிக்கச் சென்றனர். வீட்டில் தனியாக இருந்தவர்கள் மூவர்தான்: பெரிய சகோதரி அஞ்சலி (20 வயது), இளைய சகோதரிகள் சுரபி (7 வயது) மற்றும் ரோஷ்னி (5 வயது). அம்மா கிளம்பும்போது அஞ்சலியிடம், “அஞ்சலி, குழந்தைகளை நன்றாகப் பார்த்துக்கோ. நாங்கள் சீக்கிரம் வந்துவிடுவோம்” என்று சொல்லிவிட்டுப் போனார். வீடு அமைதியாக இருந்தது. ஆனால்... அந்த அமைதிக்குள் ஒரு ரகசியம் மறைந்திருந்தது. முதல் டிவிஸ்ட் குடும்பத்தினர் திரும்பி வரும்போது கதவு திறந்தே கிடந்தது. உள்ளே நுழைந்தவர்கள் அதிர்ந்து போனார்கள். வெவ்வேறு அறைகளில் இரண்டு குழந்தைகளின் உடல்கள் ரத்த வெள்ளத்தில் கிடந்தன. தொண்டை அறுக்கப்பட்டிருந்தது. கொலையாளி யார்? வெளியூரிலிருந்து யாராவது வந்தாரா? திருடர்களா? கிராமமே பீதியில் ஆழ்ந்தது. கண்ணீர், கதறல்கள் அந்த மாலை நேரத்தின் வழக்கமான அமைதியை குலைத்தது. போலீசார் வந்தனர். விசாரணை தொடங்கியது. வீட்...

உண்மை சம்பவத்தை கதை போல கோர்த்துள்ளோம். மலைக்கோட்டாளம் கிராமம், கள்ளக்குறிச்சி மாவட்டத்தின் அமைதியான ஒரு மூலையில் பசுமையான நிலங்களால் சூழ்ந்து கிடந்தது. அங்கு வாழ்ந்த கொளஞ்சி, ஒரு சாதாரண தொழிலாளி. அவன் வாழ்க்கை, குழந்தைகளின் சிரிப்பும் அழுகையும் நிறைந்தது. ஆனால், அந்த சிரிப்புகளுக்குப் பின்னால் மறைந்திருந்தது ஆழமான துயரம். கொளஞ்சியின் முதல் மனைவி, கருத்து வேறுபாடுகளால் அவனை விட்டு பிரிந்து சென்றாள். அவளுடன் வந்த மூன்று பெண் குழந்தைகளை அவன் தனியாகவே வளர்த்தான். காலை முதல் இரவு வரை வெளியூர்களுக்குப் பயணித்து, உழைத்து, குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தைப் பாதுகாக்க முயன்றான். "என் பொண்ணுங்களுக்கு நான் தான் அம்மாவும் அப்பாவும்," என்று அவன் தனக்கே சொல்லி ஆறுதல் கண்டுக்கொண்டான். அந்தத் தனிமையைத் தாங்க, அவன் லக்ஷ்மியை இரண்டாவது மனைவியாகத் திருமணம் செய்தான். குழந்தைகளைப் பராமரிக்கும் உதவியாளராக வந்தவள், படிப்படியாக அவனுடைய வாழ்க்கையின் பகுதியாக மாறினாள்.லக்ஷ்மியுடன் அவருக்கு மூன்று பெண் குழந்தைகள் பிறந்தன. இப்போது கொளஞ்சியின் வீடு ஆறு பெண் குழந்தைகளின் சிரிப்பால் நிரம்பியது. ஆனால் அந்த சிரிப்...