Tamizhakam

ராகுல் மற்றும் ஸ்ரீதேவி. இருவரும் ஐடி துறையில் லட்ச ரூபாய்க்கு மேல் சம்பாதித்த காலம். பெங்களூரின் மிகச் சிறந்த அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் 27-வது மாடியில் கடல் காற்று வராத காற்றோட்டமே இல்லாத பால்கனியில் காபி குடித்தபடி "நம்ம வாழ்க்கை இன்னும் பத்து வருஷம் இப்படித்தான் இருக்கும்" என்று சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு அதே பால்கனியில் ராகுல் தனியாக நின்று சிகரெட் புகைத்துக்கொண்டிருந்தான். கீழே இருந்த சாலையில் ஸ்ரீதேவியின் காரின் ஹெட்லைட் வெளிச்சம் தெரிந்தது. மணி 11:40. அவள் இன்னும் ஆபிஸிலிருந்து திரும்பியிருக்கிறாள். "இன்னைக்கு late ஆயிட்டே... meeting இருந்துச்சா?" என்று கேட்டான்."ஆமா... client pitch. Deal க்ளோஸ் ஆகிருக்கு" என்றாள் சோர்வுடன்."அப்போ இன்னும் ஒரு லட்சம் bonus வரும்னு அர்த்தமா?" என்று கேட்டான். குரலில் சிரிப்பு இல்லை. அன்றிரவு சண்டை ஆரம்பமானது. சின்னது. ஆனால் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் ஊசியாக மாறியது. "நீ வேலைக்கு போக வேண்டாம் ஸ்ரீ... நான் பார்த்துக்குறேன்""ராகுல், இப்போ நம்ம சேமிப்பு 8 மாசத்துக்கு மட்டுமே ப...

ராஜஸ்தான், அஜ்மர். செப்டம்பர் 18, 2025. விடியற்காலை நான்கு மணி. சவுப்பத்தி பகுதியின் இருண்ட சாலையில் போலீஸ் ஜீப் மெதுவாக ஊர்ந்து சென்றது. ஹெட் கான்ஸ்டபிள் கோவிந்த் சர்மா ஜீப்பை ஓட்டினார். அவரது டிரைவர் பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்தான். இந்தப் பகுதி எப்போதும் ஆபத்தானது – சுற்றிலும் காடுகள், புதர்கள், அண்ணாசாகர் ஏரி. ஸ்ட்ரீட் லைட்கள் குறைவு. கிரைம்கள் நடப்பதற்கு ஏற்ற இடம். திடீரென, ரோடின் நடுவே இரு உருவங்கள் தெரிந்தன. ஒரு இளைஞன், ஒரு பெண். 25-30 வயது இருக்கும். இருவரும் எதையோ தேடுவது போல நடந்து கொண்டிருந்தனர். கோவிந்த் சர்மாவுக்கு சந்தேகம். ஜீப்பை நிறுத்தினார். "என்ன செய்துகொண்டிருக்கீங்க? இந்த நேரத்தில் இங்கே?" என்று கேட்டார். இளைஞன் பதில் சொன்னான்: "சார், என் பெயர் அல்கேஷ் குப்தா. 32 வயது. உத்தரப் பிரதேஷ், வாரணாசி என் சொந்த ஊர். இங்கே ஒரு ரெஸ்டாரண்டில் வேலை செய்கிறேன்." பெண்ணைப் பார்த்து: "இவள் யார்?" "சார், இவள் என் மனைவி அஞ்சலி. 28 வயது. நாங்கள் இருவரும் வாரணாசியைச் சேர்ந்தவர்கள். வேலைக்காக அஜ்மருக்கு வந்தோம். அவள் அந்த ரெஸ்டாரண்ட்டின் ஹோட்டலில் வேலை செய...